Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Από τον Πέτρουλα, στην Πετρούλα..


Ήταν πολύ ωραία η ατάκα του Γ. Λοβέρδου, από τον Αθήνα 984: "από τον Πέτρουλα στην Πετρούλα.."
Πέρασαν 45 χρόνια, για να μετακινηθεί ο τόνος από την προπαραλήγουσα στην παραλήγουσα. Τότε, και τώρα..
Τότε μια ξεσηκωμένη και ριζοσπαστικοποιημένη κοινωνία και νεολαία, να διεκδικεί με πάθος και δυναμισμό ένα καλύτερο αύριο. Διανόηση, ποίηση, μουσική , τέχνη, πάσης μορφής δημιουργία, όλα στο φούλ. Μια Ελλάδα που προσπαθούσε μα βγει από τα δεσμά του εμφυλίου πολέμου και της μιζέριας και να ανοίξει την πόρτα του μέλλοντος. Ο Σωτήρης Πέτρουλας, έπεφτε νεκρός από το κράτος / παρακράτος της Δεξιάς, είχε προηγηθεί ο Λαμπράκης. Ακολούθησε η Χούντα, άλλα 10 χρόνια χαμένα..
Τώρα, είμαστε βυθισμένοι στην απόλυτη παρακμή. Η Πετρούλα μας λέει τον κακό μας τον καιρό, και τελειώνει τον έρωτά μας που δεν τολμά καν να ξεκινήσει. Τι φταίει το κορίτσι θα μου πείτε. Μήπως είναι καλύτεροι οι "ντερμπεντέρηδες" των ΜΕΓΑλων συμφερόντων; Ελπίζω ότι ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού, και θ' αρχίσουμε ν' ανεβαίνουμε. Ενώ τότε, φτάναμε σε κάποια κορυφή, και μετά πέσαμε. Εκτός αν ξύνοντας τον πάτο, βουλιάξουμε πιο βαθιά...



5 σχόλια:

Σπύρος είπε...

Οι εποχές αλλάζουν,ο λαός θέλει show πλέον!

gregory είπε...

ορεινε δυστηχως μας κανανε τους νεους μας συνηδειτα απολυτικους...
ειναι σχεδιο ..δεν ειναι τυχαιο....
αλλα ο ελληνας εχει ανακλασικα....
15 ιουλιου ηταν πιστευω...

skouliki είπε...

και δεν εχει πετρουλιασει με ζεστη ακομα....

marianaonice είπε...

Τι Λωζάνη τι Κοζάνη δηλαδή;;
Χαχαχα!!!

ΟΡΕΙΝΟΣ είπε...

Σπύρο, το σόου μ΄αρέσει κι΄εμένα. Η πολύ η μακακία όμως τρελαίνει..γιατί γι' αυτό μιλάμε..

Γκρέγκορυ, συμφωνώ απόλυτα. Προσωπικά, θεωρώ προνομιούχο τον εαυτό μου γιατί έχω πολιτικοποιηθεί, και ταυτόχρονα αγαπώ τη φύση! Πρόκειται για συνδυασμό που κρατά ζωντανό, και όχι ζωντανό - νεκρό!

Σκουλήκι, φαντάσου να αρχίσει να γδύνεται..

Μαριάννα, η ατάκα του Λοβέρδου ήταν φοβερή!