Ξαφνιαστήκαμε με την οργή. Με την ένταση και το θυμό που απλώθηκε σε κάθε γωνιά της χώρας. Ακόμα και στην ακριτική Καστοριά και στη Φλώρινα.
Κι' όμως υπήρχε λόγος.. Στο πρόσωπο του ψυχοπαθή ή προβοκάτορα δολοφόνου Κορκονέα, ένας ολόκληρος κόσμος. Και στο πρόσωπο του μικρού Αλέξη ένας άλλος.
Από τη μια μεριά η βία κάθε μορφής, κοινωνική, οικονομική, οικογενειακή.
Κι΄από την άλλη τα σαστισμένα παιδιά, χωρίς όραμα, χωρίς προοπτική και όνειρα, αποκαμωμένα από τον καταναλωτικό βούρκο των υπερδανειζμένων και χρεοκοπημένων μεγάλων. Μόνο που οι μεγάλοι τη σκαμπουλάρουν, ενώ οι ίδιοι..
Ήταν και η ανίκανη κυβέρνηση - θίασος και βέβαια οι ορδές των συμμοριών.
Ένα χρόνο μετά δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Πρέπει να υπάρξει διέξοδος, να υπάρξει προοπτική, να βγούμε από το βούρκο. Μας αφορά όλους, όχι μόνο τα παιδιά. Και βέβαια απέναντί μας δεν είναι οι μπάτσοι και ο Κορκονέας.
Η εβδομάδα που πέρασε ήταν κρίσιμη. Δόθηκε και κερδήθηκε μια σημαντική μάχη για την κυβέρνηση, το λαό και την πατρίδα!!
Όπως έχω ξαναγράψει, τα διάφορα ντόπια και ξένα συμφέροντα, δε μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι στη μικρή Ελλάδα, υπάρχει μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία δεν είναι του χεριού τους. Μια μικρή ανασκόπηση των "ενεργειών" τους:
Όσο ήταν το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση δεν έχαναν ευκαιρία να υπονομεύουν τον Πρόεδρό του, αλλά και να του υποδεικνύουν να "αποκεφαλίσει" την ενοχλητική Λούκα.
Μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, εξακολούθησαν να χτυπάνε τη Λούκα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Έφτασαν στο σημείο, να την μεταθέτουν ακόμη και μετά την υπουργοποίησή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Δεν μπόρεσαν να χωνέψουν πως είναι δυνατόν να γράφεται νομοσχέδιο για την προστασία των δανειοληπτών, από τον Δικηγόρο των Καταναλωτικών Οργανώσεων που έγινε Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή και να μη το γράφουν οι ίδιοι.
Δε μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι το αδύνατο Τινάκι, είναι Υπουργάρα, που μπορεί να μπλοκάρει την καταστροφική για το περιβάλλον μανία τους.
Αυτά για τους ντόπιους. Οι ξένοι σύμμαχοι ή πάτρωνες, αξιώνουν μέτρα σκληρής Λιτότητας που θα διαλύσει όχι μόνο την Οικονομία αλλά και την κοινωνία, προς όφελος βέβαια των διάφορων κερδοσκόπων και σύγχρονων αποικιοκρατών. Δε μας λένε οι μανδαρίνοι των Βρυξελλών (Αλμούνηδες, Τρισέδες, κ.α.), ποιοι αλήθεια δημιούργησαν το τερατούργημα της σύγχρονης χρηματοοικονομικής Βαβέλ; Δεν είναι οι ίδιοι πρωταγωνιστές; Δεν έχουν και οι ίδιοι ευθύνη για την υπερχρέωση της καταναλωτικής Ελλάδας, όταν οι ίδιοι προωθούσαν πολιτικές σ' αυτή την κατεύθυνση; Δε βόλευαν αυτές οι πολιτικές τις μεγάλες εξαγωγικές δυνάμεις της Ε.Ε., τις Τράπεζες που δάνειζαν κι' ένα σωρό άλλους παρατρεχάμενους (βλ. Ζήμενς); Τι έκαναν όταν ο Δον Μπουχέ τους παρουσίαζε τις απογραφές και τα μαιμουδίστικα νούμερα;
Τι έγινε λοιπόν την περασμένη εβδομάδα;
Οι Αλμούνια, Τρισέ με σειρά δηλώσεων, δημιούργησαν "κλίμα" εναντίον της χώρας.
Ακολούθησε και ο ημέτερος Προβόπουλος με μια άθλια και αμετροεπή εμφάνιση ενώπιον του κοινοβουλίου. Αλήθεια δεν έχει υπ ' όψιν του πως εμφανίζονται ενώπιον αντιστοίχων σωμάτων οι πρόεδροι της Αμερικανικής FED; Κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια και απαντούν χωρίς πολλά πολλά πολιτικάντικα και ψευτομαγκιές.
Σειρά είχαν οι κονδυλοφόροι αλλά και τα κερδοσκοπικά τέρατα που εξακολουθούν και πλουτίζουν με τα λεφτά μας, που έκαναν μια ανεπανάληπτη επίθεση στη Οικονομία, εκτοξεύοντας το κόστος δανεισμού μας σε πρωτοφανή κυριολεκτικά βαθμό.
Η απάντηση της κυβέρνησης και του Παπανδρέου ήταν συντριπτική:
Μέσω του Γ. Πεταλωτή αποδοκίμασε όλους τους εμπλεκομένους αλλά και τον Βατοπεδινό Προβόπουλο (δεν ξεχνάμε - ο Πεταλωτής ήταν από τους συνυπογράφοντες βουλευτές σε σχετική ερώτηση για το βίο και την πολιτεία του κυρίου επί θητείας του στην Εμπορική Τράπεζα).
Ο Παπανδρέου προσωπικά, κατακεραυνώνει τα συμφέροντα, δηλώνοντας το Σάββατο ότι η κυβέρνηση δεν υπονομεύεται.
Προχωρά άμεσα σε αντικατάσταση του αγαπημένου παιδιού τους Αράπογλου Παρασκευή βράδυ.
Και το κυριότερο: διαρρέει στον τύπο η πληροφορία ότι υπάρχουν επαφές προκειμένου σημαντικό μέρος του χρέους μας να διοχετευθεί στους Κινέζους, στα πλαίσια συνολικού πακέτου. Σε άλλους καιρούς, σε άλλους πολέμους, ο αείμνηστος Ανδρέας έστελνε τον Υπουργό Εξωτερικών Παπούλια και τον Υφυπ. Άμυνας Δροσογιάννη στη Βουλγαρία του Ζίφκωφ (το θυμάστε το Σισμίκ το 87;)
Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, οι Αλμούνια και Τρισέ, τα μάζεψαν, ήρθε μάλιστα ινκόγνιτο στην Ελλάδα και ο Λ. Παπαδήμος. Τα πράγματα ηρέμησαν, το κόστος δανεισμού αποκλιμακώνεται, το χρηματιστήριο ανεβαίνει.
Φυσικά το παιχνίδι συνεχίζεται. Ο Παπανδρέου εξακολουθεί να κατακεραυνώνει το Τραπεζικό κατεστημένο, οι ίδιοι ανταπαντούν..
Μετά και από την νίκη Σαμαρά, τα κατεστημένα δέχθηκαν ένα ακόμη πλήγμα. Είναι γεγονός. Οι καιροί άλλαξαν.
Η μάχη της προηγούμενης εβδομάδας ήταν πραγματικά σημαντική. Η νίκη καθαρή. Έτσι δίνονται οι πολιτικές μάχες!!
"Κατά τη γνώμη μου και σ΄ ό,τι με αφορά, θεωρώ ότι η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο το 1989 ήταν ΤΟ λάθος της ζωής μου. Είχα πολλούς λόγους να αντιταχθώ. Δεν αντιτάχθηκα. Την παραπομπή του την ψήφισε ολόκληρη η διοικούσα επιτροπή και η Κεντρική μας Επιτροπή, και εγώ δεν αντιτάχθηκα."
20 χρόνια μετά, το ΠΑΣΟΚ κυβερνά τον τόπο σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία. Ο Λ. Κύρκος κάνει αυτοκριτική, ο ΣΥΝ του 89 δεν υπάρχει, και ότι έχει απομείνει πλακώνεται με το ΣΥΡΙΖΑ, ο Κ. Μητσοτάκης ετοιμάζεται να διαλύσει το άλλο μαγαζί.
Αφορμή για την ανάρτηση η καταπληκτική σειρά του ΣΚΑΙ - για πάντα πρωταθλητές, για το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, καθώς και οι σχετική έκδοση τόμων και DVD.
2. Οπλίτης Γιώργος Δαρίβας - μεγάλος ποδοσφαιριστής. Υπηρέτησε στη Μακρόνησο για τα φρονήματά του. Υπήρξε μάλιστα στέλεχος της "Μικτής Μακρονήσου". Κατόπιν ενεργειών του Ολυμπιακού γίνεται κατορθωτό να φύγει από τον ¨Παρθενώνα" τόσο αυτός όσο και ο Ν. Πολίτης:
"Εντολή κ. Υπουργού, διαβιβάζεται η συνημμένη αφορώσα, τοποθέτησις των οπλιτών Πολίτη Νικολάου και Δαρίβα Γεωργίου, υπηρετούντων εις Γ Τάγμα Σκαπανέων Μακρονήσου, όντων δε στελεχών του αθλητικού συλλόγου "Ολυμπιακός" με την εντολή του κ. Υπουργού, όπως διευλολυνθεί ο Σύλλογος δια της ικανοποιήσεως κατά το δυνατόν του αιτήματός του" .
3. Μάρτον Μπούκοβι. Ο μεγάλος Ούγγρος προπονητής και αναμορφωτής του Ολυμπιακού από το 1965 και μετά. Αναγκάστηκε σε φυγή από την Ελλάδα, από τη Χούντα των συνταγματαρχών, διακόπτωντας βίαια μια μεγάλη πορεία
"Πως είχε σταματήσει η συγκοινωνία κάτω από το ξενοδοχείο της Καστέλλας, πως ανεμίζανε ασπροκόκκινες σημαίες και κασκόλ, ανάβανε στριμμένες εφημερίδες και κεριά, κι οι πιό μικροί με δάκρυα στα μάτια φωνάζανε: Πατέρα! Μη φεύγεις!
Πως όταν βγήκε ο Μπούκοβι στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου να τους ησυχάσει, με τον Λάντος δίπλα του, δάκρυσε κι αυτός κι έκανε και τους μεγάλους να χτυπιούνται: Πατέρα! Μη φεύγεις!
Έγραψε για τις φωτιές που ανάψανε μετά. Τους τσαμπουκάδες που γίνανε, το ξύλο που έπεσε στους γύρω δρόμους, Τις σπασμένες τζαμαρίες, το διαλυμένο καφενείο..
Έγραψε μερικά το ΦΩΣ.
Αλλά τι καταλαβαίνουνε αυτοί που γράφουνε!"
Από "τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι" του Διον. Χαριτόπουλου
Ακολούθησε η εύνοια της Χούντας στον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ..
Ο Ολυμπιακός είναι η λαική ομάδα. Όχι γιατί διοικήθηκε από την εργατιά, κάθε άλλο, αλλά γιατί:
"Ο Πειραιάς δεν είναι μόνο το λιμάνι, το Πασαλιμάνι και η Καστέλλα.. Είναι ο Ολυμπιακός και το γήπεδο Καραϊσκάκη. Είναι η σκληρές γειτονιές Τρούμπα, Δραπετσώνα, Ταμπούρια, Καμίνια, Πέραμα και τα άγρια Μανιάτικα σφηνωμένα ανάμεσα σε βράχια και λασπόνερα. Η πιο ζόρικη διαδρομή για τους ανυποψίαστους", λεει ο Διον. Χαριτόπουλος.
Είναι "τα φουσάτα της Β' Πειραιά", όπως έλεγε ο μακαρίτης Βαγγέλης Γιαννόπουλος..
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες κάτι αλλάζει μέσα μου. Κάποιες φορές έντονα, κάποιες άλλες πιο ομαλά. Φέτος είναι διαφορετικά. Αισθάνομαι το μεταίχμιο, τη ρωγμή, την ασυνέχεια. Προσπαθώ να φανταστώ το άλμα, την κατάληξή του: Θα είναι στο κενό ή στο νέο σταθερό σημείο, στη νέα αφετηρία.
Είναι βέβαιο ότι μεγαλώνουμε και οι μνήμες πολλές φορές βαραίνουν, μας κάνουμε να υπερβάλλουμε. Ας είναι κι' έτσι..
Ήταν μια υπέροχη Κυριακάτικη εκδρομή. Σε ένα μέρος που μπορεί να μη σου πολυ-γεμίζει το μάτι. Δεν είναι του τρέχοντος life style. Κι΄όμως η περιοχή της Νεμέας είναι ξεχωριστή: πλούσιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, πανέμορφο τοπίο με τους απέραντους αμπελώνες και βέβαια τα πολλά οινοποιεία!!
Προτείνονται:
Ο Αρχαιολογικός χώρος της Νεμέας
Το επισκέψιμο κτήμα Παλυβού στην Αρχαία Νεμέα, στον κεντρικό δρόμο
Το εντυπωσιακό οινοποιείο - πολυχώρος Σεμέλη - Ορεινός Ήλιος, πάνω από το χωριό Κούτσι
Για φαγητό στο εστιατόριο - ταβέρνα του Σοφού στη Νεμέα, δίπλα στο ηρώο, όπου και θα απολαύσετε εκλεκτά πιάτα και καταπληκτικό χύμα Αγιωργίτικο.
Τοπίο στην Ομίχλη Ναός του Δία
Στο βάθος του Αμπελώνα, ουράνιο τόξο
Επόμενος στόχος, οι κοντινές Μυκήνες, και οι ψητές γουρουνοπούλες στο Φίχτι!
Και λίγο πιο μακρινός οι δρόμοι του κρασιού της Μακεδονίας.
Το Αγιωργήτικο σε μια αέναη αναμέτρηση με το μεγάλο αντίπαλο, το Ξινόμαυρο!!
Ο πρώτος μήνας για τη νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, περνά στην Ιστορία. Ένας σύντομος απολογισμός είναι χρήσιμος προκειμένου να εκτιμήσουμε τη δυναμική που προσδίδεται στο σπουδαίο εγχείρημα αναγέννησης της πατρίδας.
Α. ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Τόσο η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης ως προς τη δομή, όσο και τα συγκεκριμένα πρόσωπα προϊδέαζαν θετικά από την πρώτη μέρα. Στη συνέχεια είδαμε τη δημόσια διαβούλευση, τα βιογραφικά σημειώματα, τις ανοιχτές συνεδριάσεις του Υπουργικού συμβουλίου και έπεται συνέχεια: η διοικητική ανασυγκρότηση, ο νέος εκλογικός νόμος. Το μήνυμα είναι σαφές: τα νταβατζιλίκια που ταλαιπώρησαν τον τόπο, τέλος (δείτε σχετικά και: http://tatoulis.blogspot.com/2009/11/blog-post_05.html). Το Κράτος και η διοίκηση θα αποτελέσουν τη "λοκομοτίβα" για την υλοποίηση του νέου αναπτυξιακού μοντέλου της πράσινης ανάπτυξης και της αειφορίας.
Β. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η κυβέρνηση υλοποιεί με σύνεση τα βασικά σημεία του προγράμματος που ψήφισε ο ελληνικός λαός. Υλοποιείται η πολιτική στοχευμένων παροχών στα αδύνατα στρώματα του πληθυσμού, χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργείται δημοσιονομικό πρόβλημα στα ήδη άδεια ταμεία. Η πολιτική θα χρηματοδοτηθεί από έκτακτη εισφορά στα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων. Το νομοσχέδιο για την ανακούφιση των αναξιοπαθούντων δανειοληπτών έχει ήδη κατατεθεί στη διαβούλευση, παρά τη λυσσώδη αντίδραση των Τραπεζιτών. Η κατάθεση του προϋπολογισμού αλλά και του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, πρέπει να σφραγίσουν τη μεγάλη στροφή που έχει ανάγκη ο τόπος. Το έχουμε πει πολλές φορές: το Ελ Ντοράντο - Ελλάδα δεν έχει μέλλον. Η δίκαιη φορολόγηση σε συνάρτηση με το νέο αναπτυξιακό πρότυπο είναι το μέλλον για τον τόπο. Από το μοντέλο "εισαγωγές - κατανάλωση - δάνεια", πρέπει να πάμε στο "παραγωγή - εξαγωγές - αποταμίευση - επένδυση".
Γ. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η συγκρότηση επιτέλους του υπουργείου αλλά και η άριστη στελέχωσή του ήταν το πρώτο βήμα. Η συνέχεια είναι επίσης άριστη: νομοσχέδιο για την προστασία των δασών, απόρριψη σχεδίου ΔΕΗ για εκτροπή Αώου, νέο ρυθμιστικό Αθήνας, τέλος στα φαραωνικά σχέδια επεκτάσεων του "αρχιεμπρηστή" Σουφλιά.
Δ. ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Από την Καραμανλική αφασία, περάσαμε σε μια υπερ-δραστηριοποίηση, με στόχο την επανάκτηση του χαμένου εδάφους και στη δυναμική προβολή της χώρας στο εξωτερικό, σε μια εποχή δύσκολη.
Ε. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ
Στους κρίσιμους τομείς της Παιδείας και Υγείας, καθώς και του Ασφαλιστικού περιμένουμε να δούμε και να κρίνουμε. Στα Εργασιακά και στα ζητήματα της Απασχόλισης, είχαμε τη γενναία και απολύτως σωστή εξέλιξη της υπόθεσης stage (αφορά βέβαια γενικότερα στο μοντέλο διακυβέρνησης - πελατειακές σχέσεις κλπ.). Επίσης - και σημειώστε το - είδαμε το ράπισμα των μεγαλοτραπεζιτών για την προκλητική τους άρνηση να προσέλθουν σε συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εάν τους πέρναγε, θα είχαμε "μεσαίωνα" παντού. Ήδη και λόγω της σθεναρής στάσης και του πρωθυπουργού, έκαναν κυριολεκτικά κολοτούμπα, προσερχόμενοι αυτοβούλως σε διαπραγμάτευση. Δείτε σχετικά: http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_100059_06/11/2009_336131. Αναμένουμε την ισχυροποίηση των ελεγχτικών μηχανισμών της επιθεώρησης εργασίας, την αυστηροποίηση του πλαισίου ελέγχου, την αντιμετώπιση των ευέλικτων μορφών, κ.α.
ΣΤ. ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Ο Μιχ. Χρυσοχοίδης καλείται να ισορροπίσει μεταξύ της ανάγκης για ασφάλεια αλλά και της προάσπισης των ανθρώπινων και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Νομίζω κινείται επιτυχώς σε ένα κυριολεκτικά "βομβαρδισμένο" τοπίο. Είναι μαχητής, και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε.
Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε άλλα "καλά σημάδια", όπως και σε κάποιες αστοχίες..
Η μεγάλη εικόνα όμως καθαρή:
Το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει μια φιλολαϊκή - αριστερή πολιτική, για πρώτη φορά μετά το 81 - 85, υπό συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Είναι όμως η μόνη πολιτική που μπορεί να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο. Οι προκλήσεις είναι πολλές, όπως και τα προβλήματα. Οι λύσεις είναι εφικτές με τη δημοκρτική κινητοποίηση και συνεισφορά όλων.
