Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Το Αγελαδάκι


Ήτανε σφάχτης ,
στα Χαυτεία
κι' έσφαζε γελάδες,
κατσίκια,
αρνιά.
Μπουχτισμένος στο αίμα,
έφευγε το βράδυ κατά τον τεκέ,
να ξαλαφρώσει.

Μιαν ημέραν,
εκεί που έσφαζε γελάδα,
εξεπετάχθη
κι εγεννήθη ένα γελαδάκι.
Αυτό τ' αγελαδάκι,
το μεγάλωσε ως παιδί του.

Κάποια μέρα,
που υπήρχεν έλλειψη κρέατος στην αγορά,
ο χασαπάς του λέγει:
- Σφάχ' το!
Εκεί ο Μάρκος,
του' ριξε τις Χριστοπαναγίες του
κι' άϊντε γαμήσου κουφάλα,
έφυγε και δεν ξαναγύρισε στα σφαγεία!


Απόσπασμα από τις ανέκδοτες "24 μικρές ιστορίες για το Μάρκο Βαμβακάρη" του Γιώργη Χριστοφυλάκη.

Με αφορμή τα γεγονότα των φυλακών, θυμήθηκα τις ιστορίες των ρεμπετών και του περιθωρίου.

Σχετικό είναι και το παρακάτω:


"Οι φτωχοί είναι πιο γνωστικοί, πιο πονετικοί, έχουν πιο μεγάλη καλοσύνη κι ευαισθησία από εμάς. Στα μάτια τους η φυλακή είναι μια τραγωδία στη ζωή του ανθρώπου, μια ατυχία, ένα κακό συναπάντημα που ζητά τη συμπόνια των άλλων. Λένε απλά για κείνον που μπαίνει στη φυλακή, πως "βρίσκεται σε μπελάδες". Πάντα μεταχειρίζονται τη φράση αυτή, που έχει μέσα της όλη τη σοφία της αγάπης. Οι άνθρωποι της δικής μας τάξης διαφέρουμε. Για μας ο φυλακισμένος είναι ο απόβλητος, ο παρίας του κόσμου. Επειδή είμαι αυτός που είμαι, μόλις έχω το δικαίωμα στον αγέρα και στον ήλιο. Η παρουσία μας μαυρίζει τις χαρές των άλλων. Είμαστε ανεπιθύμητοι, σαν ξαναβγούμε στον κόσμο. Δε μας πρέπει να ξαναδούμε τις φεγγοβολιές της σελήνης".


Οσκαρ Ουάϊλντ.


"Είμαστε όλοι φυλακισμένοι" φώναζε ο Δημ. Πουλικάκος, στη συναυλία - συγκέντρωση των Προπυλαίων. Όλοι, εκτός από αυτούς που δεν τους πρέπει να ξαναδούν τις φεγγοβολιές της σελήνης...

7 σχόλια:

Σπύρος είπε...

Φίλε Ορεινέ,
Ο Μάρκος ήταν για μας,
ο δάσκαλος,
ο μέντορας μετά τα εφηβικά μας χρόνια!
Πέρα από την...συνθετική και τραγουδιστική του ιδιότητα και ικανότητα,
ήταν ένας ευαίσθητος και καλός άνθρωπος!
Ευχαριστούμε που μας τον θύμισες...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Και να θυμίσουμε ότι ο Μάρκος ήταν στο θρήσκευμα καθολικός! Δηλαδή "αλιβάνιστος, αλειτούργητος και μπερδεμένος"! Ρεμπεσκές!
Καταγόταν κι από τη Σύρα. Όσοι επισκεφτήκατε το νησί θα έχετε δει την τεράστια ερυθρόλευκη σημαία που κυματίζει πριν μπεις στο λιμάνι...

marilia είπε...

Εγώ ένα ξέρω: Οι αλιβάνιστοι και αλειτούργητοι έχουν... κακά ξεμπερδέματα. (άσχετο φαίνεται, ε; χμ...)

σνουποφιλί

Σπίθας είπε...

Ωραίος!
Καλό μήνα, ορεινέ.

gregory είπε...

ωρε που πηγε το σχολιο μου...ειχα γραψη ..οτι σημερα εχουμε φαρους....σαν τον καρβελα...καλα μας κανουν θα ξεχασουμε σε λιγο καιρο απο που βγαινη το γαλα...

Elsa Maxwell είπε...

"Οι φτωχοί είναι πιο γνωστικοί, πιο πονετικοί, έχουν πιο μεγάλη καλοσύνη κι ευαισθησία από εμάς. ..

Δεν ξέρω τι έγραψε ο Οσκαρ.
Εκείνο που ξέρω, είναι πως το ίδιο θα έλεγα για το ζώδιό σας. "Είστε πιο γνωστικοι΄, πιό πονετικοί, έχετε πιο μεγάλη καλοσύνη και ευαισθησία απο όλους εμάς".

Χαίρομαι που έφθασα ως εδώ.

oreinos είπε...

"Σύρα με την απάνω πόλη σου". Απίθανο μέρος, τα σοκάκια υπέροχα, και το μοναστήρι των καθολικών στην κορφή του λόφου, οι πενιές του Μάρκου ακούγονται ακόμη, εκεί στην Ταβέρνα του Λιλή και της κυρά Τερέζας.

Οι αλιβάνιστοι και οι αλειτούργητοι, έχουνε το δικό τους Θεό..

Ζήτω η τρέλα, Γκρέγκορυ..

Έλσα, λες να είναι το ζώδιο η αιτία;